_edited.jpg){kind=small}
Je baby werd te vroeg geboren. Maar hoe is het met jou?
De couveuse. De piepjes van de monitor. Dagen tussen hoop en angst.
Inmiddels is je kindje thuis. Misschien al jaren. Iedereen zegt dat het goed is afgelopen.
En toch voel je dat er iets is blijven hangen.
Herken je dit?
Je staat altijd aan
-
Je checkt 's nachts nog steeds of je kind ademt. Of dit heb je een lange tijd gedaan.
-
Bij een kuchje of een raar geluid schiet je meteen in de stress. Voor je het weet zit je symptomen te googelen.
-
Je schrikt nog steeds van een ziekenhuisgeur of een alarmpje.
-
Je staat altijd aan, ook als er niets aan de hand is.
-
Je mist de start die je voor ogen had: de bevalling, het eerste moment samen, de kraamtijd.
-
Je voelt je schuldig, zonder precies te weten waarom.
-
Je omgeving is doorgegaan. Jij nog niet helemaal.
Je draagt iets wat niemand ziet
-
Je voelt je schuldig. "Mijn lijf heeft mijn kind niet lang genoeg kunnen dragen."
-
Je vraagt je af of je iets anders had kunnen doen.
-
Je mist de start die je voor ogen had: het laatste stuk van je zwangerschap, de bevalling, het eerste moment samen, de kraamtijd.
-
Op de afdeling voelde je je soms meer bezoeker dan moeder van je eigen kind.
-
Een foto van een voldragen buik of een mooi bevallingsverhaal raakt je meer dan je wilt.
-
Je snapt waarom de artsen deden wat ze deden. Toch doet het nog pijn.
Je omgeving is doorgegaan. Jij nog niet helemaal
-
"Gelukkig is alles nu goed". Je knikt, maar het klopt niet helemaal.
-
Je voelt je schuldig dát je verdrietig bent. Je kind doet het toch goed?
-
Je partner heeft het anders beleefd. Hij wil verder terwijl jij er nog over wilt praten. Of andersom.
-
Een nieuwe zwangerschap voelt niet meer onbevangen.
Waarom het niet vanzelf overgaat
Toen je kind te vroeg kwam, stond je in de overleefstand. Voelen kwam later. Alleen kwam dat later vaak nooit, want je moest door.
Toen kwam de dag dat je naar huis mocht. Je had er zo naar uitgekeken. Ineens waren er geen monitoren meer en geen verpleegkundigen die meekeken. Jij was het nu. Blij en doodsbang tegelijk.
Je lichaam en je onderbewuste hebben die periode wel opgeslagen. Je kind is misschien allang gezond, maar een deel van jou staat nog steeds op scherp. Dat is geen zwakte. Zo werkt het.
Ik weet hoe dit voelt
Ook mijn dochter werd te vroeg geboren met 27 weken, in het buitenland. Ik weet hoe het is om naast een couveuse te zitten. En hoe het is om thuis te merken dat het nog lang niet klaar is.
→ Lees mijn verhaal op de pagina Over Ellen
Wat ik voor je kan doen?
Ik werk met het onderbewuste, met methodes als NEI, PSYCH-K® en Kleurenpsychologie. We blijven niet eindeloos praten over wat er is gebeurd. We kijken wat het nu nog met je doet en pakken het aan waar het vastzit. In je lijf.
Zo kom je weer tot rust in je lijf. Je kunt genieten van je kind zonder die onderstroom van spanning. Je vertrouwt je eigen moedergevoel weer. En je pakt op wat er van jou is blijven liggen.
Voor wie?
Voor (onder andere) moeders die thuis zijn, of dat nu een paar maanden is of jaren. Ben je nu nog met je baby in het ziekenhuis? Dan is dit niet het moment. Dit proces is er voor als je weer thuis bent. Natuurlijk mag je mij wel een bericht sturen. Al is het alleen om je verhaal te doen.
Zet de eerste stap
Je hoeft niet eerst uit te leggen waarom het nog zo zwaar is. Plan een gratis kennismaking van 30 minuten, online of in mijn praktijk. Dan gaat het eindelijk even over jou.
→ Plan hier je kennismaking
